مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: سعید طباطبایی, ناصر صرافان, سید محمد سیدی
کلیدواژه ها : دررفتگی مفصل ران - استابولوم - شكستگي استخوان
: 6925
: 174
: 0
ایندکس شده در :
پیشزمینه: دررفتگی مفصل ران همراه با شکستگی استابولوم در اثر ضربه شدید و پرانرژی ایجاد ميشود و علیرغم درمان مناسب، ممکن است به اختلال در عملکرد مفصل و ناتوانی بیمار منجر شود. جااندازی شکستگی استابولوم و حفظ و پایداری مفصل هیپ مهمترین عامل درمانی است که در حصول نتایج بعدی، عملکرد مفصل و توانايی بیمار دخالت دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی و مقایسه درمان دررفتگی تروماتیک پشتي مفصل ران همراه با شکستگی دیواره پشتي استابولوم با دو روش جااندازی باز و ثابت کردن شکستگی یا درمان بسته و انجام کشش استخوانی بود. مواد و روشها: در يك بررسی دو ساله، بیمارانی که بهعلت دررفتگی پشتي هیپ همراه با شکستگی دیواره پشتي استابولوم و بدون شکستگی ران یا ساق همانطرف به دو مركز درماني اهواز مراجعه نمودند، با یکی از دو روش فوق تحت درمان قرار گرفتند. جااندازی بسته دررفتگی در كليه بیماران بهصورت اورژانس انجام شد. روش جراحی در 18 بیمار بهصورت عمل الکتیو تثبيت شکستگی استابولوم بود و شكستگي 14 بيمار طي 6-5 هفته با كششگذاري درمان شد. نتایج درمان براساس بررسی دامنه حرکتی، آسیب عصبی، پایداری مفصل، پرتونگاري (تغییرات اولیه استئوآرتریت)، اندکس شکستگی استابولوم (Acetabular fracture index) در هر دو گروه در پیگیری یکساله ثبت؛ و دادهها مقايسه شدند. يافتهها: محدودیت حرکتی بهخصوص در فلکسیون و ابداکسیون در گروه غیرجراحی بيش از گروه جراحی بود (05/0p<). آسیب عصب سیاتیک در 3 بیمار گروه جراحی مشاهده شد که در 2 بیمار بهبودی حاصل گرديد. جااندازی دقیق در گروه جراحی 17 مورد (4/94%) و در گروه غیرجراحی 9 مورد(3/64%) ؛ علايم اولیه استئوآرتریت در گروه جراحی 7 مورد (9/38%) و غیرجراحی 8 مورد (57%) و اندکس شکستگی استابولوم در گروه جراحی و غیرجراحی به ترتیب 2/55% و 5/32% بود. بیماران در گروه جراحی نتایج عملکرد بهتری داشتند. نتیجهگیری: جدا از شدت صدمات اولیه وارد به مفصل، جااندازی دقیق شکستگی و نیز تعیین اندکس شکستگی استابولوم در تعیین طرح درمان مناسب و نتایج آن بیشترین تاثير را دارند. درمان جراحی در این بیماران با نتایج عملكرد بهتری همراه بود.
نویسندگان: علی اصغر حدادپور , ناصر صرافان, احمد دشت بزرگ, مریم ابراهیمی , SAH Mehdinasab , AA Haddadpoor , N Sarrafan , A Dashtbozorg
کلیدواژه ها :
: 7832
: 0
: 0
ایندکس شده در :
نویسندگان: ناصر صرافان
کلیدواژه ها : تاندون - زخمها و آسيبها - فلکسور - دست
: 4156
: 41
: 0
ایندکس شده در :
پيشزمينه: پارگی تاندونهای خم کننده دست در ناحيه 5 (Zone 5) یکی از آسیبهای شایع نسج نرم در اندام بالايي است که در اثر اشیاء نوک تیز و برنده ایجاد میشود و در بسیاری از موارد منجر به محدودیت حرکتی و یا اختلال در عملکرد طبیعی دست میگردد. هدف از این مطالعه بررسی نتایج ترمیم پارگی رباطهای خم کننده انگشتان دست در ناحيه 5 میباشد.مواد و روشها: مطالعه به روش آيندهنگر بر روي30 بیمار كه با قطع تاندونهای خم کننده انگشتان در ناحيه 5 (در سطح جلويی ساعد در بالای مچ دست) در طي 14 ماه (سالهاي 1384 و 1385) به دو مركز دانشگاهي اهواز مراجعه كردند، انجام شد. بيماران تحت ترمیم جراحی و پیگیری قرار گرفتند. ترمیم پارگیها با روش تغييريافته «كسلر» (Kessler) و حداقل پيگيري 6 ماهه انجام شد. عملکرد انگشتان تغيير يافته دست و تاندونهای خم کننده با سیستم «باك ـ گرامكو» (Buck-Gramcko) نمرهدهي شد.يافتهها: در مجموع 120 انگشت دچار ضایعه شدند. 18 مورد در شست و 102 در سایر انگشتان بودند. میانگین سن بیماران 23 سال بود. بهطور ميانگين در هر بیمار 4 تاندون از 12 تاندون موجود پاره شد. براساس سیستم نمرهدهي «باك ـ گرامكو» از 120 تاندون عمل شده، 85 انگشت نتیجه عالی (62/70%)، 6 انگشت خوب (28/5%) و 29 انگشت نتیجه بد (1/24%) داشتند. 17 بیمار قادر به انجام کار قبلی خود بودند.نتیجهگیری: در 76% موارد نتايج ترمیم پارگی تاندونهای خم کننده انگشتان رضايتبخش بود که نسبت به يافتههاي مشابه در متون پزشکی کمتر میباشد و حدود نيمي از بيماران به كار قبلي خود بازگشتند.
نویسندگان: سید علی مرعشینژاد, ناصر صرافان
کلیدواژه ها : جابهجايي شانه - شانه - دامنه حركت - مفصلي
: 6030
: 20
: 0
ایندکس شده در :
پیشزمینه: روشهای جراحی متعددی بهمنظور درمان ناپایداری یا دررفتگی مکرر جلويي شانه وجود دارد. در عمل «بریستو» با ایجاد یک مهار و حفاظ دینامیک و استاتیک در قسمت جلو و پايین مفصل شانه، از دررفتگی مفصل جلوگيري ميشود. هدف از این مطالعه بررسی نتایج عمل جراحی «بريستو» در اصلاح دررفتگی مکرر جلويي شانه بود.مواد و روشها: در این مطالعه گذشتهنگر، 19 بیمار که بهدلیل دررفتگی مکرر جلويي شانه با منشاء تروماتیک، با روش جراحی «بریستو» درمان شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. ميانگين زمان پیگیری بیماران 5/7 سال (14-3 سال) و میانگین سنی بیماران در هنگام عمل 25 سال بود. مشخصات دموگرافیک براساس پروندههای بیمارستان، پرسش از بیماران و معاینه بالینی براي بررسی میزان تعداد دررفتگی بعد از عمل جراحی، دامنه حرکات مفصل شانه، درد و توانايی انجام فعالیتهای ورزشی بررسي شدند. جهت بررسی نتایج و عملکرد مفصل شانه از سیستم امتیازدهی (CSS) Constant-shoulder-Score استفاده شد.يافتهها: هیچيک از بیماران عود یا دررفتگی مجدد نداشتند. احساس ناپایداری در3 بیمار مشاهده شد. ميانگين کاهش دامنه حرکتی شانه در حالت ابداکشن و چرخش بهخارج بازو در مقایسه با شانه سالم 35 درجه (60-25) بود. پنج بیمار از درد خفیف شانه در پایان فعالیت روزانه شکایت داشتند. دو بیمار که قبل از بروز دررفتگی، فعالیتهای ورزشی کششی و والیبال را به طور منظم انجام میدادند، بعد از عمل نميتوانستند فعالیت ورزشی قبلی را انجام دهند. در مجموع 15 بيمار (9/78%) براساس سیستم امتیازدهی فوق نتیجه خوب و عالی داشتند. در پرتونگاري زمان پيگيري، در سه مورد علايم آرتروز زودرس ديده ميشد. اينها هر سه كساني بودند كه محدوديت در حركات چرخشي به خارج داشتند. نتيجهگيري: عمل جراحی «بریستو» در درمان دررفتگی مکرر جلويي شانه با میزان بالايی از نتایج خوب و عالی همراه است. میزان ناپایداری بعد از عمل کم میباشد ولی به دليل محدوديتي كه در چرخش شانه ايجاد ميكند، اين عمل در افراد با فعالیت ورزشی حرفهای یا سنگین توصيه نميشود.